۱۳۸۹ فروردین ۴, چهارشنبه

شعر

دستت
    را
    با
     لرزشی
           خواستار
                      و
                        بی پروا
                                  و
                                   بی مهار
                                             در
                                                دستم
                                                 می گذاری
                                                            و
                                                             تپش
                                                                   پر شتاب
                                                                               قلبم
                                                                                 را
                                                                                  در
                                                                                   سرانگشتانم
                                                                                               درمی یابی
نگاهت
    می پرسد
               اگر
                به گاهی دیگر
                                  این
                                       تپش
                                            را
                                              نیابم
                                                   و
                                                    نگاهم
                                                          بر
                                                              نسیم
                                                                 روان
                                                                   می شود
                                                                           تا
                                                                             جام شراب

هیچ نظری موجود نیست: