نیاکانم ،
کوچگران
از
آتش ،
همسفران
رود ،
بارها
در
سکوت
قله های
غرور
را
درنوردیده اند
مرا
نیز
نسیم
رهسپار
بی راهه های
خویش
ساخت
توسن
امیدهایم
را
به
بی کرانه های
عشق
تاخت
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر