برای Fade

برادرم

و

پدرم

همراهان نازنینم

برایم روشن ترین و دلنشین ترین Libido یی که به زندگی رفتار دارد Cameron Crowe است.او را در Jerry Maguire(1996) شناختم. راز زیبایی این Film و ماندگاری اش برایم پرسش بود. با Vanilla Sky زبان او را بهتر دریافتم.

با George Clooney در One Fine Day(1995) آشنا شدم-حرمت به ذهن و حس او تا امروز برایم مانده ست.چه روز خوبی بود.چیزی داشت رخ می داد که بی همتا بود.Bill Gates داشت نخستین واژه ها را در باره Digital Nervous System می گفت که برایم پیوندش با Microsoft Solution Architecture بسیار آسان بود ، هماره شیدای اینSubject بوده ام .Bill Gates آن دوره را به دوره ساخت Cinematograph همانند می کند؛ چیزی ساخته شده که کاربردش بسیار فراتر از آن چیزی ست که دیده می شود.

در One Fine Day یک نویسنده ، Jack Taylor ،که "متعلق" به یک "شرکت بزرگ" است و از همسرش "جدا"شده با زنی که او هم "متعلق" به "شرکت بزرگ" دیگری ست و از همسرش "جدا" شده آشنا می شود. آن دو در خیابان های New York با Cell Phone هاشان کارهاشان را پیش می برند و کمک یکدیگر می شوند و شب هنگام در آغوش هم به خواب می روند.چیزی دارد رخ می دهد.

در Jerry Maguire ، Jerry که "متعلق" به یک "شرکت بزرگ" به نام Sport Management International است شبی به بی خوابی دچار می شود، به کنار Laptop خود می آید و Manifest خود را می نگارد. چیزی دارد رخ می دهد. Bomb بی صدایی منفجر می شود.رهبران SMI از Manifest او خوششان نمی آید و از کار برکنارش می کنند.در این هنگام کسی که نمی بینیم می خواند : Happy Birthday to You

Jerry و Dorothy Boyd که یک Single Mother است Small Business خودشان را به راه می اندازند و گام به گام Manner خودشان را می یابند؛ Jerry از مردی خوش پوش که هماره همانند کوسه ای در پی شکارهایش روان است ، دگرگون به مردی می شود که آزادی ، شکست ، عشق ، پیروزی ، گریستن ، خندیدن ، خواهش از دیگران ، دوستی و Responsibility به خویشتن را می آموزد. خویشتن را می آموزد.

چیزی دارد رخ می دهد که بی همتاست.