Abstraction اش را دوست داشتنی یافتن، آن Object Model را چشمگیر دیدن، گشودن داستان بی از کلاه شعبده کفتر و فیل و دایناسور درآوردن، گفتن از امید در بن این ظلام آن هم بدینسان،...همه به کنار. به دل من نشسته ست، بسی. برایم، به دیدن ناگهان دوستی گرامی در غربت می ماند؛ به مدل ها و المان های پاکیزه، گزیده شده و پر ارج برسون؛ به هم آوردی هر آن چه دگرسان پرستیز، در جان نمایه های نو پرداخته تارکفسکی؛ به چشم گشودن به آن دست یاری در از دست شده گی پایان.
آن نگاه درخشان Robert Redford را در پایان All Is Lost تا هستم به یادگار نگاه خواهم داشت.
*از م. امید است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر