۱۳۸۹ فروردین ۱, یکشنبه

شعر

از
   بی راهه های
              دوری
                   می آیم
از
   نوازش
        دشتستان
               گیسوان
از
  هم آغوشی
          پر پیچ
                  و
                   تاب
                          و
                        بارور
                            باران
                                  و
                                  خاک
                                         و
                                           تنها
                                             پیمان
                                                  و
                                                   قراری
                                                        که
                                                          با
                                                            تو
                                                             بسته ام
                                                                  رهایی ست
                                                                              بی قراری ست

هیچ نظری موجود نیست: