هنگامی که دوست نازنینم Fade آن Remix Album را به من داد بیش از شگفت زده شدن ، نگران یک هوش رها و سرراست و سر بلند بودم . هنوز نمی دانستم آن ها را بارها شنیده ام.
باز می گردم به Live In New Orleans ، آنجا که دختری با سه تا چهار تای دیگر همه کار می کند ؛از هیچ می سازد همه چیز را.شعرها از اوست، Vocal، و با آن موهای رهای بلند بی هیچ رنگی از نیرنگ های Sponsor های بزرگ- که هر کس را به Format های خود می ریزند–هیچ همانندی ندارد با دیگرانی که تکه ای هستند از Super Production یی که در آن گم شده اند. هنگامی که می خواند و Piano می نوازد من از تماشایش سیر نمی شوم . هنگامی که از یک ساز به دیگری می رود و می خواند :
What am I to you? Tell me darling true.
نمی توانم همراهش نخواندن:
When I look in your eyes, I can feel the butterflies.
نگرانش بودم:
To me you are the sea, Vast as you can be, and deep the shade of blue.
فرهنگی که در کار ساختن است و یا این که کارش ساختن است ، در دوره های سخت نشانه هایی بر جا می گذارد.از این دست ، در این سخن ، Blues ساخته دوران دشوار دهه های آغازین سده بیستم است و Disco ساخته میانه آن ،همراه با آن جوانان خشمگینی که مرزهای Rock را درشکستند.
Norah Jones خود ساخته خود آگاه چنین جایگاهی ست ، چه ، در New York City گاه آنچنان همرده با بهترین نمونه های پیش از خود با پوسته مدهای جدید می شود که جایی برای نگرانی نمی گذارد .Deceptively Yours کار خودش را می کند.آنچنان که این Album سر از زندگی شبانه و زیرزمینی و وحشی Paris در می آورد.
I will love you when your are blue, But tell me darling true, what am I to you?
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر